[Rancangan ini mungkin tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun]
[Budi bicara penonton adalah dinasihatkan]
[Episod 25]
En. Gong
awak percaya penjelmaan semula?
Banduan akhir yang mati semasa ingin luahkan cintanya kepada seorang wanita
dilahirkan semula sebagai psikopat yang tak boleh rasai kasih sayang.
Bukankah itu topik yang menarik untuk menulis novel?
Apa pendapat awak?
[Kenapa awak rasa budak itu ialah Ji-chul?]
Mata yang saya nampak semalam
pastinya bukan mata budak itu.
Mata Cheon Jong-beom sedingin ais
tapi mata yang saya nampak semalam
nampak seperti dia menangis walaupun dia sedang marah.
Budak itu
ingat dengan tepat semua yang berlaku 30 tahun lalu.
Dia ada dua roh dalam dirinya.
Saya tahu. Sebab saya ada di sana.
Saya tahu di mana Gong In-woo bunuh ayah tiri awak.
Kemudian semua orang akan tahu
awaklah orang yang bantu Gong In-woo membunuh.
Dia tahu terlalu banyak.
Malang sekali sebab dia budak yang agak istimewa bagi saya.
Sub bY iQIYI
Oleh == ANANG KASWANDI == Follow My IG @Anang2196_sub_indo
Kenapa ia tak berhasil?
Cukuplah untuk hari ini.
Saya serahkan yang selebihnya kepada awak.
[Episod 13: Kewujudan Bersama]
[Galeri Yuhon]
[Galeri Yuhon. 11:00 malam]
[Datanglah untuk jumpa Gong In-woo.]
Lama tak jumpa, En. Gong.
Awak simpan hasil seni saya yang berharga dengan baik.
Cantik, bukan?
Ia dihasilkan dengan darah manusia.
Sentiasa ada pengorbanan dalam seni.
Jangan mengarut.
Itu cuma alasan seorang pembunuh yang menjijikkan.
Awak!
Ji-chul, itu awakkah?
Ini saat terakhir antara ayah dan anak. Jangan ganggu.
Berani awak kata awak ayah saya?
Betul kata Hye-mi.
Mata yang lemah
dan kemarahan yang melucukan itu!
Awak langsung tak berubah.
Hwang Seo-yeon, 1979.
Cho In-young, 1980.
[Lee Jung-seon, Yoon Eun-jung, 1981.]
Sepuluh orang wanita.
Awak yang bunuh mereka, bukan?
Saya digelar pelukis genius sejak saya berumur 17 tahun
dan mengadakan pameran sejak itu.
Saya tak pernah berehat daripada melukis
jadi awak fikir mereka saja yang saya pernah bunuh?
Saya betul-betul nak tanya.
Kenapa awak libatkan saya
dalam pembunuh kejam awak?
Awak tahu saya cintakan Jung Ha-eun
tapi awak cuba bunuh dia.
Betul.
Wanita yang awak sangat cintai itu
Jung Ha-eun.
Dia takkan jadi milik awak pun.
Awak tak ada peluang dengan dia.
Tapi, awak tak fikir dilamun cinta terlalu mustahil untuk awak?
Sebab itukah awak cuba
bunuh Jung Ha-eun
setiap kali awak ada peluang?
Saya pandang mata wanita-wanita itu
semasa mereka ambil nafas terakhir.
Ketika itu, apabila hidup dan mati wujud bersama
saat nyawa meninggalkan mata mereka
ia
sangat cantik.
Saya hanya mahu lihat
di mata Jung Ha-eun juga.
Saya ingatkan takdir
selalu amat kejam terhadap saya.
Tapi hari ini, saya sedar
yang takdir juga akan beri saya peluang.
[Awak cuma perlu menang]
[menentang raksasa dalam diri awak.]
Lakarkan muka saya pada seseorang
yang awak nak bunuh.
Bayangkan awak tikam saya dengan tangan awak sendiri.
[Bayangkan bagaimana rasanya apabila awak tikam saya.]
[Kalau awak masih rasa nak bunuh orang itu...]
Masa untuk tamatkan perbualan antara ayah dan anak kita.
Nampaknya seperti kamu bawa tetamu
Ji-chul.
Jong-beom...
["Wuthering Heights"]
Tidak!
[Saya digelar pelukis genius sejak saya berumur 17 tahun]
[dan mengadakan pameran sejak itu.]
[Saya tak pernah berehat daripada melukis,]
[jadi awak fikir mereka saja yang saya pernah bunuh?]
[Pusat Kecemasan]
Tandatangan Gong Ji-chul pada lukisannya yang disimpan di dalam stor
mengandungi bahan tindak balas luminol.
Tandatangan dia yang nampak macam mata sepet
di bahagian bawah kanan hasil karyanya. Itu darah.
Tandatangan itu dilukis dengan darah?
Itu darah Gong In-woo.
Dia tandatangani lukisannya dengan darah sendiri.
Ini rakaman pengakuannya tentang apa yang dia pernah buat.
Periksalah
dan tangkap pembunuh
yang awak terlepas 32 tahun lalu
Detektif Cha Hyung-bin.
Nampaknya bukan saya seorang saja yang tahu awak ialah Detektif Cha.
Sekejap.
Siapa awak sebenarnya?
[Apa yang telah berlaku 30 tahun lalu?]
[Saya cam awak.]
Kenapa awak tak dapat cam saya?
Gong Ji-chul.
[Saya pandang mata wanita-wanita itu]
[semasa mereka ambil nafas terakhir.]
[Ketika itu, apabila hidup dan mati wujud bersama,]
[saat nyawa meninggalkan mata mereka,]
[ia sangat cantik.]
[Saya hanya mahu lihat]
[di mata Jung Ha-eun juga.]
[Saya bukan macam awak.]
[Awak tak pernah mencintai seorang wanita dalam hidup awak.]
Dia akan mati tak lama lagi walaupun awak tak bunuh dia.
Kalau awak mahu, saya boleh tolong dia pergi dengan tenang.
[Awak tahu saya cintakan Jung Ha-eun,]
tapi awak cuba bunuh dia.
Awak tak ada peluang dengan dia.
Tapi, awak tak fikir dilamun cinta terlalu mustahil untuk awak?
[Mari kita minum untuk raikan penyatuan ini.]
Adakah awak
risau tentang saya?
[Kenapa dia mati di dalam laut?]
[Saya ingin tahu.]
Dia perlu lihat
[wanita yang dia cintai.]
Dengar ini!
Apa pula sekarang?
Akhirnya saya berjaya selepas beberapa malam berjaga.
Mari sini.
Awak takkan percaya.
Akhirnya saya dapat pulihkan rangka banduan akhir itu
dan tengoklah ini.
Tengok.
Bukankah dia seiras dengan Cheon Jong-beom, pengintip itu?
Jangan main-main. Saya tak rasa nak bergurau.
Kenapa?
Awak terkejut sebab dia menyerupai pelajar kegemaran awak?
Mengarut.
Mesti awak cuma malas
dan letak muka Jong-beom di sini sebab awak tak suka dia.
Tidak!
Bukan saya yang buat, mesin itu yang buat!
Mereka berdua memang sama
dari segi rupa mereka
dan betapa sengsaranya hidup mereka.
[Saya mimpi awak ditembak lagi.]
[Awak okey, bukan?]
[Jong-beom, awak ada di Korea?]
[Saya pergi ke sekolah itu semula walaupun awak takkan datang.]
[Rasanya saya boleh dengar suara awak. Saya rindu awak, Jong-beom.]
[Awak ada di Korea?]
[Ya, Jong-beom?]
[Jong-beom?]
[Semuanya okey?]
Boleh awak tolong
datang ke sini sekarang?
[Ke sini? Awak di mana?]
Saya nak ke rumah atas bumbung sekarang
dan kepala saya sangat sakit.
Saya tak tahu nak buat apa.
Kepala awak?
Sakit macam mana? Beritahu saya dengan terperinci.
Biar betul? Apa ini, Jong-beom?
Awak bercakap macam nak mati dalam telefon. Awak nampak sihat saja.
Aduhai.
Saya betul-betul sakit kepala
tapi apabila saya nampak awak, saya rasa okey.
Awak pasti awak tak apa-apa?
Saya nak tanya sesuatu.
Pada hari kejadian tembak-menembak itu
awak terima mesej. Boleh awak tunjuk kepada saya?
[Kalau Jong-beom lakukan pembunuhan pertamanya,]
[siapa akan jadi sasaran pertama dia?]
Sebaik saja saya bangun selepas ditembak
ada sesuatu yang saya ingin cakap.
Saya sangka sebaik saja saya mati
ia akan berakhir buat selamanya.
Selepas saya mati, saya hidup semula.
Selepas saya ditembak, saya hidup semula.
Saya tak tahu apa yang membuatkan saya hidup semula berulang kali.
Saya dah sedar sekarang.
Ia kerana ada sesuatu yang saya perlu cakap.
Cakap apa?
Saya...
Saya bukan raksasa.
Nasib baiklah saya hidup semula
dalam badan ini.
Saya takkan kehilangan awak lagi.
Saya tak perlu lihat awak secara rahsia.
Saya boleh menyukai awak jika saya mahu.
Sudahlah. Saya profesor awak.
- Belakang kepala awak yang paling cantik. - Apa?
Mata awak, tulang pipi
dan bibir bawah bergerak serentak. Saya rasa angin awak baik.
Awak bergurau sekarang. Itu buat saya rasa lega.
Bangun.
Apa kata awak tidur sekarang?
Awak nampak sangat penat sekarang.
Ini akan redakan rasa pening awak.
Awak tahu tak pembedahan otak
boleh kurangkan kesedaran ruang awak?
Tidurlah selepas awak makan ubat ini. Biar saya ambilkan air.
Saya tak nak pil itu.
Tak bolehkah awak duduk di sebelah saya saja?
Awak sakit. Saya patut jaga awak.
Jong-beom.
Awak tak pernah jadi raksasa.
Semasa awak perlu tinggal dengan raksasa-raksasa itu pun
awak sentiasa seorang manusia.
Sehingga semua memori buruk awak hilang dalam fikiran awak
saya takkan lepaskan tangan awak
macam sekarang.
[Satu-satunya cinta saya di dunia ini.]
[Penyelamat saya.]
Saya tahu awak akan cam Gong Ji-chul.
Dalam buku awak
Ji-chul hidup semula walaupun selepas dihukum mati.
Jadi boleh awak beritahu saya macam mana dia mati sebenarnya?
Pendakwa yang bertanggungjawab atas hukuman mati itu
dapati banduan akhir yang dia sabitkan itu masih hidup dan berkeliaran.
Dia takkan lepaskannya.
Apa yang saya dengar, Gong Ji-chul telah ditangkap
oleh pedagang haram organ dan lemas dalam laut.
Tapi
memori Gong Ji-chul di dalam diri Jong-beom...
Awak rasa dia ingat memori hayat dia sebelum ini?
Hye-mi, awak tak beritahu dia?
Saya sangka awak berminat tentang dia.
Kenapa saya nak buat sesuatu yang memusnahkan diri?
Saya dah baca buku awak.
Ia menyatakan yang awak ada
seorang lagi anak selain Ji-chul.
Dia pemain violin.
Dia mewarisi semua bakat seni awak.
Apa?
Kenapa awak di sini?
Payung kuning.
Tunggu. Adakah awak
yang bunuh semua orang itu?
Saya anak Jang Hye-mi.
Saya Baek Sang-a, ayah.
Sang-a?
Anak saya?
Selamat berkenalan.
Duduklah.
Ayah dengar kamu ikut sifat ayah, jadi kamu seorang artis yang berbakat.
Saya tak tahu nak mula dari mana.
Apabila saya jumpa ayah, saya sedar semua itu tak bermakna.
Apabila saya baca nama Gong Ji-chul dalam buku mak
saya selalu anggap dia sebahagian daripada hidup saya.
Dia tak boleh puaskan kehendaknya melainkan menggunakan darah.
Kawan saya, Gong Ji-chul.
Saya perlukan kawan yang memahami saya.
Saya mula percaya yang dia mungkin masih hidup.
Itu yang tertulis dalam buku mak saya.
"Dia akan kembali kepada kita apabila tiba masanya."
Saya nak tonjolkan Gong Ji-chul
jadi saya hantar mesej dengan nama dia
dan buat laman web untuk beri penghormatan.
Saya juga meniru jenayahnya.
Dalam semua ini, rasa macam saya dah jadi Gong Ji-chul.
Hari ini, akhirnya saya
dapat bertemu Gong Ji-chul yang sebenar dalam buku mak saya.
Tapi, Gong Ji-chul yang sebenar ialah ayah, Gong In-woo.
Ayah juga ialah bapa saya.
Kamu memang sangat mirip dengan ayah.
Ayah, saya ada soalan.
Lelaki yang saya cintai.
Wanita yang merampas cinta hati saya.
Juga lelaki yang melindungi wanita itu.
Saya nak bunuh mereka bertiga.
Siapa yang patut saya mulakan dulu?
Siapa yang paling melukakan hati kamu?
Bukankah ayah patut tanya yang mana satu ancaman terbesar bagi saya?
Jangan teragak-agak.
Kamu cuma perlu fokus kepada kesakitan kamu.
Saya akan datang melawat ayah selalu.
Ayah akan tolong saya, bukan?
Selagi kamu tak bunuh ayah
kenapa ayah tak nak tolong kamu?
Payung kuning.
[Gong In-woo]
"Gong In-woo".
Ada apa-apa lagi?
Forensik beritahu saya yang pesalah mungkin guna pengendur otot.
Tapi apabila saya kenal pasti mayat itu
rupa-rupanya lelaki ini Kang Doo-cheol, bukan Gong In-woo.
Penjenayah tulis nama yang salah semasa Kim Hui-su dibunuh.
Awak rasa kenapa pesalah buat begitu?
Detektif Cha. Maksud saya, Pendakwa Kim?
Sudahlah. Awak masih main permainan itu? Kita ada kerja.
[Galeri Yuhon. 11:00 malam]
[Datanglah jumpa Gong In-woo.]
[Saya tak pernah berehat daripada melukis,]
[jadi awak fikir mereka saja yang saya pernah bunuh?]
[Bukti Tempat Kejadian Jenayah]
Kalau ini cincin, saya akan ukir tarikh hari ini padanya.
Sayangnya.
Awak tunggu siapa sebenarnya?
Perempuan itu!
Mari pergi.
Sekejap. Saya perlu periksa satu perkara lagi.
Boleh kita jumpa sekarang?
Awak tahu Baek Sang-a
yang tikam In-do dari awal lagi.
Kenapa awak tak laporkan dia?
Macam yang awak cakap, walaupun saya penjarakan dia, dia akan keluar juga.
Baek Sang-a sasarkan Sa-bin.
Sebab itulah saya cuba bunuh dia, bukan Sa-bin.
Kalau awak pandai gunakan undang-undang
berikan dia hukuman yang setimpal.
Macam yang awak cakap, fikiran dia teruk.
Kalau dia bebas, dia akan membunuh lagi.
Awak rasa siapa sasaran pertama dia?
Sebanyak mana awak suka Sa-bin
sebanyak itu jugalah Baek Sang-a rasa nak bunuh Sa-bin.
Apa?
Macam mana awak tahu?
Baek Sang-a sendiri yang beritahu saya.
Saya juga saksikannya sendiri.
Awak saksikannya?
Apabila awak bicarakan dia
saya akan beri awak bukti kukuh itu.
[Episod 26]
[Agensi Polis Kebangsaan]
Pendakwa Kim.
Awak ada bukti kukuh?
Saya ada soalan.
Awak kata awak tahu semuanya tentang psikopat.
Tapi kenapa awak tak kenal psikopat yang dekat dengan awak?
Saya tak percaya tunang awak
yang melakukan Pembunuhan Payung Kuning.
Bagaimana awak boleh terlibat dengan wanita seperti dia?
Cik Baek Sang-a.
10 Mac 2020.
Awak yang bunuh Im Hwa-yeong hari itu?
Awak cuba membunuh Detektif Ju In-do.
Awak bunuh Kim Hui-su dan buang mayatnya.
Dan awak bunuh Kang Doo-cheol.
- Awak mengakui semua tuduhan itu? - Soo-hyuk.
Saya tanya jika awak mengakui semua tuduhan itu
Cik Baek.
Betulkah awak yang bunuh mereka?
- Entahlah. - Awak pergi bunuh orang
walaupun saya masih bersama awak?
Awak tahu betapa saya bencikan pembunuh.
Kenapa?
Kenapa awak bunuh mereka?
Beritahu saya.
Awak tahu sesuatu?
Sekarang, pada saat ini, seluruh fokus awak adalah terhadap saya.
Awak tertanya-tanya siapa saya
dan jika saya benar-benar bunuh mereka.
Awak benar-benar ingin tahu tentang saya.
- Apa? - Saya tidak akan terburu-buru
dan beritahu awak semuanya satu demi satu.
Dan saya hanya akan beritahu awak.
Dengan itu, saya akan dapat jumpa awak buat masa yang lama.
Apa hubungan awak dengan Gong In-woo?
Siapa Gong In-woo?
Awak ada banyak soalan untuk saya.
Bagus.
In-do, suspek mempunyai parut di pergelangan tangannya.
Periksa di bawah kuku mangsa.
Apa? Okey.
[Khidmat Pendakwaan]
Hei, ini saya.
Labelkan rangka banduan mati itu sebagai tak dapat dikenal pasti secepat mungkin.
Jangan biarkan sesiapa pulihkannya.
Tuan, Cik Jang Hye-mi dah sampai.
Suruh dia masuk.
[Cheon Seok-tae]
Ini tentang anak awak?
Saya tak terkejut pun yang awak melahirkan anak
seperti dia.
Apa yang dia belajar daripada seorang ibu
yang cuba memahami pembunuh?
Itulah sebabnya
saya tinggalkan awak 30 tahun lalu.
Awak tak ada etika.
Saya beri masa lima minit.
Gong Ji-chul masih hidup.
"Gong Ji-chul"?
Ya, dia kembali baru-baru ini.
Dia terbaring di bilik autopsi.
Mayat dia akan dilabelkan sebagai rangka yang tak dapat dikenal pasti.
Tapi sebab itukah awak datang?
Ini yang awak perlu takutkan.
Kes dari 32 tahun lalu.
Pembunuh Payung Kuning.
Gong Ji-chul bukan pesalah sebenar.
Tambahan pula
kita berdua bekerjasama untuk membunuh Gong Ji-chul.
Jangan kata awak terlupa.
Jadi?
- Saya nak awak bebaskan Sang-a. - Tapi dia bunuh seseorang.
Awak juga membunuh seseorang 32 tahun lalu.
- Apa? - Lepaskan anak saya.
Bagaimana jika saya menolak?
Awak pasti tahu
betapa kuatnya pengaruh seorang penulis.
Awak takkan mahu cari pasal dengan saya.
Dengar cakap saya, Hye-mi.
Saya nak kes ini jadi perbicaraan tertutup jika ia dibawa ke mahkamah.
Saya juga akan pertahankan anak saya.
Tolong pilih hakim yang betul untuk saya.
- Awak patut pergi. - Gong Ji-chul
mungkin sedang memerhatikan awak dari sesuatu tempat.
Jasadnya mungkin sudah tiada
tapi jiwa yang berdendam selalu muncul kembali.
Awak baru saja percayakan agama baru-baru ini?
Bos, dia ingat dia siapa?
Bos benarkan dia letak kaki di atas meja?
Ma-cheol, berapa umur awak?
Saya berusia 22 tahun. Bos pun tahu.
Layan dia macam abang mulai sekarang.
Tak, tunggu. Dia dah cukup dewasa untuk jadi nenek moyang awak.
- "Nenek moyang saya"? - Jong-beom.
Saya selamatkan nyawa awak, biar saya terus jadi bos awak.
Awak ada apa yang saya minta?
Hei! Awak ingat awak siapa?
Berani awak cakap begitu kepada dia?
Awak nak saya ajar awak?
Apa yang dia pandang?
Bos, maaf. Biar saya ajar dia.
Chang-soon, berapa umur awak?
Saya 45 tahun, bos.
- Awak 45 tahun? - Ya.
Dia dah cukup dewasa untuk jadi kawan awak.
Saya suruh budak-budak itu ambil.
Tapi kenapa awak perlukannya?
Awak juga suruh saya cari seseorang untuk awak, bukan?
Awak kata dia mak tiri awak?
Dia tak dapat melihat dengan jelas.
[Baek dirawat kerana mentalnya tidak stabil]
[sejak dia berada di Jerman...]
[Sementara itu, semua orang terkejut]
[bahawa ibunya adalah penulis "Rahsia-rahsia Pembunuh".]
Saya beri awak peluang terakhir.
Tapi awak buang peluang itu.
Saya akan jadi sasaran seterusnya selepas Gong In-woo?
Ada kemungkinan.
Mesti awak marah sebab saya tipu awak 30 tahun lalu.
Tapi kelakar.
Ayah awak sendiri pun mengkhianati awak.
Jadi kenapa awak harapkan saya jadi lebih baik?
Tapi saya perlu akui, awak macam Jong-beom hari ini.
Tapi ia agak berbeza.
Emosi awak masih hidup.
Yakah?
[Gu Sang-yun]
Rahsia sebenar pembunuh dalam buku yang awak terlepas.
Awak tahu apa dia?
Setiap kali Gong In-woo bunuh orang
Gong Ji-chul kumpul barang-barang mereka untuk membuktikan identiti mereka.
Saya jumpa kad pengenalan ayah tiri awak.
[Gu Sang-yun]
Saya akan tanya awak dua soalan.
Saya nak awak jawab betul-betul.
Pertama. Siapa yang arahkan samseng-samseng itu
untuk membunuh Gong Ji-chul di Hospital Wonnam?
Bukankah dah jelas?
Pendakwa yang membuatkan dia menerima hukuman mati.
Cheon Seok-tae?
Dia ayah awak.
Kedua.
Anak awak asyik panggil saya kawannya.
Dia kata awak perhatikan saya sebelum saya lahir lagi.
Apa maksudnya?
Sang-a?
- Bagaimana dia tahu tentang awak? - Jawablah.
Maknanya sayalah orangnya
yang reka DNA awak, bukan ibu awak.
Saya pernah tukar sperma yang didermakan
dengan sperma milik orang lain
di klinik kesuburan Yayasan Inseong.
Ayah kandung awak
bukan genius dalam golongan satu peratus.
Saya tak tahu pun siapa pendermanya.
Ia ada di situ tanpa label.
Kenapa awak buat begitu?
Pada mulanya
saya cuma nak hancurkan hidup Cheon Seok-tae.
Hubungan kami memang malang.
Kali pertama saya jumpa awak semasa umur awak 13 tahun.
Dan saya terus tahu
yang awak tidak normal.
Sebab itulah saya rasa macam nak terus memerhatikan awak.
Awak memang pandai menipu.
Saya nak dedahkan hal itu kepada dunia.
Nampaknya awak nak buktikan yang Gong Ji-chul tak bersalah.
Tapi jangan lupa, saya seorang saja yang boleh buktikan
yang awak difitnah 32 tahun lalu.
Sekarang kita berdua tahu apa yang kita nak.
Saya nak tahu macam mana Cheon Seok-tae boleh menuduh Gong Ji-chul
sebagai pembunuh bersiri yang membunuh 11 orang.
Saya mahu awak bawakan semua bukti.
Awak ada
semua bukti ini.
Kenapa awak tak beri apa-apa kepada Pendakwa Cheon 32 tahun lalu?
Awak rasa ada bezakah?
Dia sangka saya kumpul semua itu sebagai trofi.
Awak juga tahu Gong In-woo pembunuhnya
tapi awak tak kisah
sebab awak fikir saya patut mati.
Heathcliff kembali dan membalas dendam kerana cinta.
Adakah awak buat ini untuk cinta?
Saya sedang makan ketika ia berlaku.
Awak ingat awak tikam saya
dengan gunting ketika saya makan?
Awak siapa?
- Kenapa awak buat begitu kepada saya? - Awak siapa?
Saya Gong Ji-chul, anak awak.
Apa?
Kenapa awak cakap perkara mengarut?
Setiap kali awak tikam mata saya
saya sangat berharap kemarahan awak cepat reda.
"Saya perlu bertahan."
"Jika saya bertahan,"
"mak akan beri saya sedikit kasih sayang."
Tapi ini yang saya sedar ketika awak tikam mata saya.
Saya sedar yang saya bukan manusia bagi awak.
Awak anggap saya objek.
Saya sedar awak anggap saya objek kotor
yang awak boleh buang kalau saya mati.
Awak...
Betulkah awak ini Ji-chul?
Saya rasa saya patut buat yang terbaik untuk terus hidup.
Satu-satunya cara untuk saya balas dendam
ialah tunggu sehingga saya dewasa
supaya awak jadi tua dan lemah.
Tapi
saya tak boleh buat apa-apa untuk balas dendam
walaupun saya berpeluang jumpa awak lagi.
[Panggilan Masuk: Degupan]
[Nak buat parti keluarga hari ini?]
- Aduhai, hati-hati. - Ke tepi.
Jong-beom, awak makin berani sekarang.
Jong-beom, hari jadi Sa-bin dah dekat.
Kita patut pergi bercuti sekeluarga.
Awak dah mula sukakan saya.
Apa kata awak berkahwin saja dengan Sa-bin?
Pak cik, jangan melampau.
Ini bukan selarian ke-38.
Apa saja boleh berlaku antara lelaki dan perempuan.
Tak apa.
Jong-beom, cakaplah.
Awak suka Sa-bin, bukan?
Saya boleh tahu hanya dengan melihat mata awak. Saya pakar.
Sudahlah, si kasanova.
Ya, saya suka dia.
Sa-bin, apa pendapat kamu?
Tentulah saya suka dia. Dia pelajar saya.
Dia pelajar kegemaran saya.
Sa-bin, apa perasaan kamu ketika bersama Jong-beom?
Kamu rasa dia kacak atau kamu rasa kasihan?
Apabila seorang wanita benar-benar mencintai seorang lelaki
pak cik dengar dia rasa kasihan dan bukannya sebab fikir dia kacak.
Mereka mahu memeluk lelaki itu seperti seorang ibu.
Kalau ada orang mengutuk, mereka juga boleh bergaduh.
Itulah yang dinamakan cinta sejati.
Yakah?
Kalau pak cik tahu banyak tentang cinta, kenapa pak cik masih bujang?
Sebab pak cik tak pernah jumpa perempuan
yang kasihankan pak cik.
Pak cik mungkin akan mati seorang diri.
Sama juga dengan awak.
Tak guna.
Apa kata kita mati bersama malam ini supaya kita tak kesunyian?
Saya akan jaga awak.
[Saya suka awak. Saya sukakan awak,]
jadi awak tak boleh cedera.
[Secara jujurnya, saya gementar ketika kali pertama kita berjumpa.]
Boleh saya tanya kenapa awak tembak saya?
Kerana awak cuba bunuh Jung Sa-bin.
Awak masih rasa Jong-beom pesalahnya?
Sebanyak mana awak suka Sa-bin
[sebanyak itu jugalah Baek Sang-a rasa nak bunuh Sa-bin.]
Bila hari jadi awak?
Saya? 31 Mei.
Saya lahir pada hari ayah saya gantung banduan akhir buat kali pertama.
Bukankah ia pelik?
Sebab itulah saya tak boleh maafkan banduan akhir itu
Gong Ji-chul.
Awak tak pernah nampak muka banduan akhir
yang kita pulihkan semula, bukan?
Dia nampak macam awak.
Kenapa pula?
Dia nampak kesunyian.
Ia buat saya rasa sedih.
Kenapa dengan saya ini?
Saya taasub sangat terhadap rangka.
Awak tak perlu kasihankan dia.
Terlalu banyak tulang yang retak
dia telah ditikam di mata dan mengalami malnutrisi.
Sebahagian besar kecederaannya adalah semasa dia kecil.
Kalau dia membesar dengan kasih sayang
saya pasti dia boleh jalani kehidupan yang berbeza.
Saya tak rasa begitu.
Dia tentu akan mempunyai hubungan yang malang
dengan semua orang yang bertemunya.
Atau mungkin ini takdir.
Mungkin dia jadi banduan akhir kerana takdir menemuinya terlalu lewat.
Kalau dia jumpa teman sejiwa lebih awal
saya tak rasa dia akan hidup dan mati begitu.
- Helo, Pendakwa Kim. [- Boleh kita berjumpa]
[sekejap?]
Awak kedengaran sedih.
Ada apa-apa berlakukah?
Ya, baiklah.
Maafkan saya. Saya perlu bercakap dengan Pendakwa Kim.
Awak pergilah dulu. Saya akan tunggu awak.
Di sini? Saya mungkin akan lama.
Saya akan tunggu.
Awak patut masuk ke dalam. Awak bukannya sihat pun.
[Jung Ha-eun.]
[Saya boleh tunggu awak walaupun sepanjang hayat.]
Kenapa awak minum banyak sangat?
Bolehkah
kalau saya peluk awak?
Awak bencikan saya, bukan?
Saya tahu awak benci saya.
Jadi saya tak boleh dekati awak.
Saya yakin awak fikir saya pembunuh.
Jong-beom kembali dengan sihat.
Awak bukan pembunuh.
[Jong-beom, awak di Korea?]
Pendakwa Kim, awak dah mabuk. Berhentilah minum.
Pendakwa Kim.
Saya nak lindungi awak lebih daripada orang lain.
Tapi saya sedar saya yang bahayakan awak.
Saya juga sedar
yang saya tak boleh lindungi awak dengan berada di sisi awak.
Saya akan buat
semuanya kembali seperti biasa.
Saya akan kembalikan semuanya seperti sediakala
dan ketika itulah
saya akan kembali kepada awak.
Saya juga
nak hidup bahagia dengan lelaki yang saya cintai.
Tapi ada seseorang yang saya tak boleh berhenti fikirkan.
Saya tak boleh tinggalkan dia seorang diri
sampailah
dia sudah tidak lagi sengsara.
Saya asyik terfikir kenapa saya rasa begini.
Tapi itulah yang saya rasa
ketika kali pertama kami berjumpa.
Adakah orang itu Cheon Jong-beom?
[Awak patut pertimbangkan untuk menjalani pembedahan.]
[Jika peluru di otak awak bergerak ke arah batang otak,]
[awak boleh mati.]
[Kegemaran: Degupan]
[Panggilan Masuk: Degupan]
Saya baru saja nak telefon awak.
Kita serasi.
Ya, kita serasi.
Saya tinggalkan awak tiba-tiba semalam, jadi saya risau.
Awak di mana?
Awak tak patut berada di luar sekarang.
Jangan membebel. Awak yang keluar dengan lelaki walaupun saya sakit.
Saya akan hantar alamat.
Mesej saya apabila awak dah habis kerja.
Okey.
Cantiknya.
- Cantiknya. - Pokok-pokok ini dianggap tidak sesuai
untuk projek pembangunan moden.
Jadi ia dipindahkan ke sini dan tempat ini jadi rumah jagaan pokok.
"Rumah jagaan pokok"?
Pokok di sana itu
sudah tua dan sakit
sebelum ia dipindahkan ke sini, jadi mereka perlu buang batang yang rosak
dan tutup dengan kulit kayu palsu.
Tapi ia menjadi sangat besar.
Saya tak sangka yang ia hampir dibuang.
Awak beritahu saya supaya
ikat reben di keliling pokok untuk buat hajat.
Awak fikir ia akan menjadi juga kalau kita ikat reben
di sekeliling pokok yang rosak?
Apa hajat awak?
[Balas dendam.]
[Dan...]
Dalam bola sepak, ada masa kecederaan.
Pengadil memberi beberapa minit tambahan
walaupun selepas permainan tamat.
Ia buat pasukan yang menang rasa resah
tapi bagi kumpulan yang kalah, ia adalah harapan terakhir mereka.
Saya sedang fikir apa yang saya patut buat
jika mendapat masa kecederaan.
"Masa kecederaan"?
Awak berguraukah? Kenapa awak cakap begitu?
Hidup awak masih panjang.
Apa hajat awak?
Saya akan doakan untuk awak juga.
Untuk dua kehidupan berturut-turut
saya hanya mencintai seorang wanita.
Boleh tak awak tolong
beri saya peluang juga?